Ο Beagle είναι μια γενικά ανθεκτική και μακρόβια ράτσα με προσδόκιμο ζωής 12 έως 15 χρόνια. Παρόλα αυτά, η μορφολογία του και η γενετική του προδιάθεση τον καθιστούν ευάλωτο σε συγκεκριμένα προβλήματα υγείας, τα οποία ο υπεύθυνος ιδιοκτήτης οφείλει να γνωρίζει εκ των προτέρων. Σε αυτόν τον οδηγό αναλύουμε τις πιο συχνές παθήσεις της ράτσας, τι συμπτώματα να παρακολουθείτε και πώς να τις προλάβετε ή να τις διαχειριστείτε έγκαιρα μαζί με τον κτηνίατρό σας.
Επιληψία
Η ιδιοπαθής επιληψία είναι ένα από τα συχνότερα νευρολογικά προβλήματα στη ράτσα και θεωρείται κληρονομική. Συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ έξι μηνών και έξι ετών, με κρίσεις που μπορεί να εμφανίζονται ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση. Σε μια τυπική επιληπτική κρίση, ο σκύλος χάνει τον έλεγχο του σώματός του, παρουσιάζει σπασμούς στα άκρα, μπορεί να σαλιώνει υπερβολικά, να ουρεί ή να αφοδεύει ακούσια και να μην ανταποκρίνεται στη φωνή σας.
Αν παρατηρήσετε κρίση, σταθεροποιήστε τον γύρω χώρο για να μην τραυματιστεί, καταγράψτε τη διάρκεια και αν είναι δυνατόν βιντεοσκοπήστε το επεισόδιο. Μην βάζετε τα χέρια σας κοντά στο στόμα του. Μια μεμονωμένη σύντομη κρίση δεν αποτελεί αυτόματα έκτακτο περιστατικό, αλλά απαιτεί ταχεία ενημέρωση του κτηνίατρου. Αν η κρίση διαρκεί πάνω από πέντε λεπτά ή επαναλαμβάνεται σε σύντομα διαστήματα, μιλάμε για status epilepticus και χρειάζεται άμεση επείγουσα αντιμετώπιση. Η διαχείριση γίνεται συνήθως με αντιεπιληπτική φαρμακευτική αγωγή.
Ωτίτιδα
Τα μακριά, βελούδινα αυτιά του Beagle, αν και χαρακτηριστικά της ράτσας, είναι η αχίλλειος πτέρνα του από πλευράς υγείας. Επειδή πέφτουν προς τα κάτω και κλείνουν τον ακουστικό πόρο, ο αερισμός μειώνεται και δημιουργείται ένα ζεστό, υγρό περιβάλλον ιδανικό για βακτήρια και μύκητες. Έτσι, οι μολύνσεις των αυτιών είναι από τα πιο συχνά κτηνιατρικά περιστατικά στη ράτσα.
Τα συμπτώματα ωτίτιδας περιλαμβάνουν έντονο ξύσιμο, τίναγμα του κεφαλιού, δυσοσμία από τα αυτιά, σκούρα κερωδεστή ή πυώδη εκκριση, ερυθρότητα και ευαισθησία στην αφή. Η πρόληψη βασίζεται σε τακτικό έλεγχο και καθαρισμό των αυτιών με ειδικό κτηνιατρικό διάλυμα, ιδανικά μία φορά την εβδομάδα ή σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνιάτρου. Στεγνώνετε προσεκτικά τα αυτιά μετά το μπάνιο και την κολύμβηση. Μην χρησιμοποιείτε μπατονέτες σε βάθος, μόνο σε επιφάνεια και πάντα απαλά.
Παχυσαρκία
Η παχυσαρκία είναι ίσως το πιο διαδεδομένο πρόβλημα υγείας στη ράτσα και ο Beagle θεωρείται μία από τις πιο επιρρεπείς ράτσες παγκοσμίως. Δεν είναι απλώς αισθητικό ή ψυχολογικό θέμα, είναι αληθινή ασθένεια που επηρεάζει σπονδυλική στήλη, αρθρώσεις, καρδιά, ήπαρ και ορμονικό σύστημα. Ένας υπέρβαρος Beagle ζει λιγότερο και έχει πολύ υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη, αρθρίτιδας και δισκοπάθειας.
Η αξιολόγηση γίνεται με το σωματικό σκορ (BCS): πρέπει να μπορείτε να ψηλαφίσετε τις πλευρές χωρίς υπερβολικό υποδόριο λίπος και να βλέπετε καθαρά τη μέση από ψηλά. Η πρόληψη είναι καθαρά στα χέρια σας. Ζυγισμένη μερίδα, σταθερά δύο γεύματα, λιχουδιές μέσα στο ημερήσιο ισοζύγιο, καμία διατροφή από το τραπέζι και τουλάχιστον μία ώρα ποιοτικής άσκησης ημερησίως. Αν ο σκύλος είναι ήδη υπέρβαρος, η απώλεια βάρους πρέπει να είναι αργή και προγραμματισμένη, υπό κτηνιατρική παρακολούθηση.
Υποθυρεοειδισμός
Ο υποθυρεοειδισμός είναι ορμονική διαταραχή κατά την οποία ο θυρεοειδής αδένας παράγει ανεπαρκή ποσότητα ορμονών, με αποτέλεσμα γενική επιβράδυνση του μεταβολισμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικους Beagle, συνήθως μετά την ηλικία των τεσσάρων χρόνων. Τα συμπτώματα είναι ύπουλα και μοιάζουν με γενική γήρανση, γι αυτό συχνά διαφεύγουν.
Στα τυπικά συμπτώματα περιλαμβάνονται αύξηση βάρους χωρίς αλλαγή στη διατροφή, λήθαργος, μειωμένη αντοχή στο κρύο, ξηρό δέρμα, αραίωση τριχώματος ιδίως στα πλευρά και την ουρά, επαναλαμβανόμενες δερματικές μολύνσεις και πέψη εργώδης. Η διάγνωση είναι απλή με εξειδικευμένη αιματολογική εξέταση που μετρά τα επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών. Η θεραπεία είναι από του στόματος υποκατάσταση με συνθετική ορμόνη, η οποία λαμβάνεται καθημερινά εφ’ όρου ζωής και έχει εξαιρετική πρόγνωση όταν τηρείται σωστά.
Δισκοπάθεια (IVDD)
Λόγω του επιμηκυμένου σώματος και κοντών άκρων, ο Beagle έχει αυξημένη επιπτωση δισκοπάθειας ή IVDD (Intervertebral Disc Disease). Πρόκειται για εκφύλιση ή προβολή των μεσοσπονδύλιων δίσκων, που πιέζουν τον νωτιαίο μυελό και προκαλούν πόνο, αδυναμία ή ακόμη και παράλυση. Η παχυσαρκία επιβαρύνει σημαντικά την κατάσταση.
Τα συμπτώματα κυμαίνονται από ήπιο πόνο στην πλάτη, απροθυμία να ανέβει σκάλες ή να πηδήξει σε καναπέ, ως ξαφνική παράλυση πίσω άκρων. Σε οποιαδήποτε τέτοια ένδειξη, η επίσκεψη στον κτηνίατρο πρέπει να είναι άμεση. Η πρόληψη περιλαμβάνει διατήρηση ιδανικού βάρους, αποφυγή έντονων πηδημάτων από καναπέδες ή κρεβάτια, χρήση ραμπών για κατοικίδια όπου χρειάζεται και χρήση σαμαρακιού αντί περιλαίμιου στις βόλτες, ώστε να μην ασκείται πίεση στον αυχένα.
Προληπτικοί Έλεγχοι
Η τακτική κτηνιατρική επίσκεψη είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της μακροχρόνιας υγείας του Beagle. Για κουτάβια και νεαρούς ενήλικες, μία ετήσια επίσκεψη είναι συνήθως αρκετή και περιλαμβάνει κλινικό έλεγχο, εμβολιασμούς, αποπαρασίτωση εσωτερική και εξωτερική. Για σκύλους άνω των επτά ετών, οι επισκέψεις γίνονται κάθε έξι μήνες και πρέπει να περιλαμβάνουν αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο, μέτρηση θυρεοειδικών ορμονών, εξέταση ούρων και εκτίμηση καρδιάς.
Μην παραλείπετε τον στοματικό έλεγχο. Οι περιοδοντικές παθήσεις είναι συχνές και πέρα από το θέμα της κακοσμίας, επιβαρύνουν ολόκληρο τον οργανισμό. Οι αντιπαρασιτικές αγωγές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη ράτσα λόγω της τάσης της να σκάβει, να μυρίζει και να εξερευνά στο χώμα.
Πότε στον Κτηνίατρο
Επικοινωνήστε άμεσα με τον κτηνίατρο όταν παρατηρήσετε επιληπτική κρίση, ξαφνική παράλυση ή έντονο πόνο στην πλάτη, διαρκή λήθαργο πέρα από μία ημέρα, άρνηση τροφής για πάνω από είκοσι τέσσερις ώρες, επαναλαμβανόμενο εμετό ή διάρροια με αίμα, εκκριση από αυτιά με δυσοσμία, ξαφνική απώλεια ή αύξηση βάρους και κάθε εμφανή αλλαγή συμπεριφοράς. Η έγκαιρη παρέμβαση είναι συνήθως απλούστερη, οικονομικότερη και έχει καλύτερη πρόγνωση.
Συμπέρασμα
Ο Beagle ζει συνήθως μια μακρά και υγιή ζωή, με την προϋπόθεση ότι ο ιδιοκτήτης γνωρίζει τους κινδύνους που σχετίζονται με τη ράτσα και ενεργεί προληπτικά. Έλεγχος βάρους, καθαρά αυτιά, σταθερά κτηνιατρικά ραντεβού και ευαισθητοποίηση απέναντι στα πρώτα συμπτώματα είναι τα βασικά εργαλεία. Σε συνδυασμό με ποιοτική διατροφή και επαρκή άσκηση, ο σκύλος σας θα έχει τις καλύτερες πιθανότητες να φτάσει τα δεκαπέντε χρόνια σε φόρμα και χαρά.
Disclaimer: Το άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την κτηνιατρική γνωμάτευση. Για οποιοδήποτε σύμπτωμα ή ανησυχία, απευθυνθείτε άμεσα στον κτηνίατρό σας.