Υπάρχουν ράτσες γάτας που σχεδιάστηκαν με μεθοδικότητα, με σχέδια σε χαρτί και εκτροφικά προγράμματα δεκαετιών. Και υπάρχει η Burmilla — μια ράτσα που γεννήθηκε από μια ξεχασμένη πόρτα και δύο γάτες με διαφορετικές προθέσεις. Η ιστορία της είναι από τις πιο γοητευτικές στον κόσμο της αιλουροτεχνίας, γιατί αποδεικνύει ότι μερικές από τις ωραιότερες δημιουργίες δεν σχεδιάστηκαν ποτέ εκ των προτέρων.
Baroness Miranda von Kirchberg
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Βρετανίδα αριστοκράτης Baroness Miranda von Kirchberg ήταν κάτοχος δύο γάτων με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες και εμφάνιση. Η μία ήταν ένας αρσενικός Chinchilla Persian, ράτσα γνωστή για τη μεγαλοπρεπή, ασημένια τριχοφυΐα της και τον ατάραχο, σχεδόν βασιλικό τρόπο που κινείται. Η άλλη ήταν μια θηλυκή Lilac Burmese, με αθλητικό σώμα, αχόρταγη περιέργεια και κλίση για κοινωνικότητα.
Οι δύο γάτες κρατούνταν χωριστά — ή τουλάχιστον αυτή ήταν η πρόθεση. Η Baroness δεν είχε κανέναν λόγο να τις ζευγαρώσει. Η Burmese περίμενε να συναντήσει έναν αρσενικό του ίδιου είδους, ενώ ο Chinchilla είχε τους δικούς του προγραμματισμένους συντρόφους. Αλλά η τύχη, όπως συχνά συμβαίνει, είχε διαφορετικά σχέδια.
1981: Faberge × Sangpur
Το 1981, σε μια βραδιά που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της αιλουροτεχνίας, ο αρσενικός Chinchilla Persian με το όνομα Faberge ξέφυγε από τον χώρο του — ή η θηλυκή Burmese με το όνομα Sanquist βρήκε τρόπο να τον συναντήσει, αναλόγως από ποια σκοπιά βλέπει κανείς την ιστορία. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ζευγάρωμα που δεν είχε σχεδιαστεί, δεν είχε εγκριθεί και σίγουρα δεν ήταν στα πλάνα κανενός.
Οι λεπτομέρειες της συγκεκριμένης νύχτας χάθηκαν στον χρόνο, αλλά το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε κάθε γνώστη της ράτσας: η Sanquist έμεινε έγκυος. Και αυτή η κύηση ήταν η αφετηρία μιας ολόκληρης ράτσας.
Burmese Female × Chinchilla Persian Male
Για να κατανοήσει κανείς γιατί αυτή η διασταύρωση αποδείχθηκε τόσο σημαντική, πρέπει να γνωρίζει λίγα πράγματα για τις γονικές ράτσες. Η Burmese είναι γάτα με μεσαίου μεγέθους, μυώδες σώμα, κοντό και λαμπερό τρίχωμα, και χαρακτήρα που δεν αφήνει περιθώρια αδιαφορίας — είναι παρούσα, ζωηρή και βαθιά προσκολλημένη στους ανθρώπους της. Η Chinchilla Persian, αντίθετα, είναι μια ράτσα με εντυπωσιακή εμφάνιση: πλούσιο, ασημένιο τρίχωμα με χαρακτηριστικό tipping, πράσινα μάτια και ήρεμο, μεγαλοπρεπές ήθος.
Στη γενετική, αυτή η συγκεκριμένη διασταύρωση έφερε κάτι αναπάντεχο: τα απογόνους κληρονόμησαν το σώμα της Burmese και το ασημένιο τρίχωμα της Chinchilla, αλλά σε μια ισορροπία που δεν έμοιαζε ούτε με τη μια ούτε με την άλλη. Η νέα ράτσα είχε τη δική της, ξεχωριστή ταυτότητα.
4 Female Silver Kittens
Όταν γεννήθηκαν τα γατάκια, η έκπληξη ήταν γενική. Τα τέσσερα νεογνά — όλα θηλυκά — εμφάνισαν ένα ασημένιο, λαμπερό τρίχωμα που δεν ανήκε σε καμία γνωστή ράτσα. Τα μάτια τους, ακόμα και σε νεαρή ηλικία, είχαν εκείνο το χαρακτηριστικό σκούρο περίγραμμα που αργότερα θα αναγνωριζόταν ως ένα από τα πιο ξεχωριστά χαρακτηριστικά της ράτσας. Το σώμα τους ήταν μεσαίου μεγέθους, αναλογικό, χωρίς την ακραία πλατυπροσωπία της Περσικής.
Η Baroness και οι γύρω της συνειδητοποίησαν γρήγορα ότι είχαν μπροστά τους κάτι εξαιρετικό. Τα τέσσερα θηλυκά γατάκια δεν ήταν απλώς μια τυχαία υβριδοποίηση — ήταν η βάση για κάτι καινούριο. Η είδηση εξαπλώθηκε γρήγορα στους κύκλους των εκτροφέων.
Συνεχιζόμενη Εκτροφή
Η εκτροφός Theresa Clarke ανέλαβε το έργο της συστηματικής ανάπτυξης της νέας ράτσας. Το πρόγραμμα εκτροφής που ακολούθησε δεν ήταν απλό: απαιτούσε προσεκτική επιλογή ζευγαριών ώστε να σταθεροποιηθούν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά — το ασημένιο tipping, το σωματικό τύπο, ο χαρακτήρας — χωρίς να επαναφερθούν ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά από τις γονικές ράτσες, όπως η επίπεδη μύτη της Περσικής ή η υπερβολική φλυαρία της Burmese.
Η ονομασία «Burmilla» δημιουργήθηκε συνδυάζοντας τα ονόματα των δύο γονικών ράτσων: «Burm-» από τη Burmese και «-illa» από τη Chinchilla. Απλό, περιγραφικό και αξέχαστο. Τα πρώτα χρόνια η ράτσα αναπτυσσόταν σχεδόν αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, με έναν μικρό αριθμό αφοσιωμένων εκτροφέων που μοιράζονταν τον ενθουσιασμό για αυτό το νέο αιλουρίδης.
GCCF Recognition 1989
Η επίσημη αναγνώριση από βρετανικούς οργανισμούς ήταν το επόμενο κρίσιμο βήμα. Το Governing Council of the Cat Fancy (GCCF), ο κύριος βρετανικός φελινολογικός οργανισμός, χορήγησε αναγνώριση στη Burmilla το 1989 — οκτώ χρόνια μετά τη γέννηση των πρώτων κουταβιών. Αυτή η αναγνώριση ήταν σημαντική γιατί έδωσε στη ράτσα επίσημο καθεστώς και επέτρεψε στους εκτροφείς να συμμετέχουν σε εκθέσεις και να καταγράφουν τα ζώα τους σε επίσημα μητρώα.
Η διαδικασία αναγνώρισης στο GCCF απαιτεί την τεκμηρίωση σταθερών χαρακτηριστικών σε πολλαπλές γενιές, κάτι που αποδείχθηκε ότι η Burmilla πληρούσε πλήρως. Οι εκτροφείς είχαν κάνει καλή δουλειά στη σταθεροποίηση της ράτσας.
FIFe Recognition
Η διεθνής αναγνώριση ήρθε αργότερα, από τη Fédération Internationale Féline (FIFe), τον μεγαλύτερο διεθνή φελινολογικό οργανισμό. Η FIFe αναγνώρισε τη Burmilla το 1994, πέντε χρόνια μετά τη βρετανική αναγνώριση. Αυτό άνοιξε τις πόρτες για την εξάπλωση της ράτσας σε ευρωπαϊκές χώρες που ακολουθούσαν τα πρότυπα της FIFe.
Σήμερα η Burmilla αναγνωρίζεται από πολλούς διεθνείς οργανισμούς, αν και δεν έχει αποκτήσει ακόμα αναγνώριση από όλους — για παράδειγμα, η CFA (Cat Fanciers’ Association) στις ΗΠΑ δεν την αναγνωρίζει πλήρως, γεγονός που εξηγεί εν μέρει γιατί η ράτσα παραμένει σπάνια στη Βόρεια Αμερική.
Σήμερα: Σπάνια Παγκοσμίως
Παρά την καταγωγή της από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τη διεθνή αναγνώριση, η Burmilla παραμένει μια σχετικά σπάνια ράτσα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα υψηλότερα ποσοστά συναντώνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου γεννήθηκε, και στην Αυστραλία, όπου κάποιοι ενθουσιώδεις εκτροφείς ανέπτυξαν ισχυρές εκτροφικές γραμμές από νωρίς.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ασία και στην Αμερική, η Burmilla εξακολουθεί να είναι μια ράτσα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν δει ποτέ από κοντά, ή ακόμα και ακούσει. Αυτή η σπανιότητα έχει μια θετική συνέπεια: οι εκτροφείς που ασχολούνται με τη ράτσα τείνουν να είναι βαθιά αφοσιωμένοι στη διατήρηση της υγείας και των χαρακτηριστικών της, κάτι που αντικατοπτρίζεται στη συνολική ποιότητα των ζώων που παράγονται.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αριθμός των ενεργών εκτροφέων παγκοσμίως είναι μικρός, γεγονός που σημαίνει ότι οι αναμονές για ένα κουτάβι μπορεί να είναι μακρές. Όσοι επιλέγουν αυτή τη ράτσα συνήθως το κάνουν έχοντας μελετήσει το θέμα και πηγαίνοντας σε αξιόπιστους εκτροφείς που διενεργούν γενετικές εξετάσεις.
Συμπέρασμα
Η ιστορία της Burmilla είναι μια υπενθύμιση ότι ορισμένες από τις καλύτερες δημιουργίες στον κόσμο ξεκινούν από το τυχαίο. Μια ξεχασμένη πόρτα, δύο γάτες με ασύμβατες γονικές γραμμές και η διορατικότητα ανθρώπων που αναγνώρισαν κάτι εξαιρετικό εκεί που άλλοι θα έβλεπαν ένα απλό ατύχημα — αυτά είναι τα συστατικά που χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί μια ολόκληρη ράτσα.
Από τέσσερα ασημένια γατάκια το 1981 σε μια διεθνώς αναγνωρισμένη ράτσα με αφοσιωμένους εκτροφείς σε πολλές χώρες — αυτή είναι η απίθανη, αληθινή ιστορία της Burmilla. Μια ράτσα που δεν έπρεπε να υπάρξει, αλλά χαίρεται πολύ που υπάρχει.
Σημείωση: Για την απόκτηση Burmilla, επικοινωνήστε αποκλειστικά με αδειοδοτημένους εκτροφείς που παρέχουν πιστοποιητικά υγείας και γενετικές εξετάσεις PKD. Η σπανιότητα της ράτσας καθιστά τη δέουσα επιμέλεια ιδιαίτερα σημαντική.