«Σκύλος που νομίζει ότι είναι γάτα» ακούγεται σαν κλισέ. Για το Japanese Chin, όμως, δεν αποτελεί μεταφορά — είναι κυριολεκτική περιγραφή. Κανένας άλλος σκύλος δεν μοιράζει τόσες συμπεριφορές με τη γάτα όσο αυτή η αριστοκρατική ράτσα, και αυτό δεν είναι τυχαίο. Αντικατοπτρίζει αιώνες εκτροφής εντός κλειστών χώρων, δίπλα σε ανθρώπους που εκτιμούσαν την ηρεμία, τη λεπτότητα και την αυτονομία.
Climb Furniture — Σκαρφαλώνει Όπως Γάτες
Ο πρώτος τρόπος που το Japanese Chin αποκαλύπτει τη γατίσια φύση του είναι ο εντελώς φυσικός τρόπος με τον οποίο σκαρφαλώνει σε επιφάνειες. Ενώ οι περισσότεροι μικροί σκύλοι αρκούνται στο πάτωμα ή στους καναπέδες στους οποίους τους σηκώνουν οι ιδιοκτήτες, το Chin αναζητεί ενεργά υψηλές θέσεις παρατήρησης.
Η ψυχολογική εξήγηση είναι ίδια με αυτή των γατών: το ζώο επιθυμεί ευρύ οπτικό πεδίο του περιβάλλοντος χώρου και αίσθηση ελέγχου. Από ψηλά, το Chin παρατηρεί ό,τι κινείται στο δωμάτιο με εκείνη την αμέριμνη, αριστοκρατική αταραξία που το χαρακτηρίζει. Αν αφήσετε ανοιχτές τις επιφάνειες των επίπλων, πολύ σύντομα θα βρείτε τον σκύλο σας εγκατεστημένο σε ένα ράφι ή στην πλάτη ενός πολυθρόνου — ακριβώς εκεί που θα έκανε το ίδιο μια γάτα.
Pawing με Λαβές — Σαν Χέρια
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές συμπεριφορές του Japanese Chin είναι η χρήση των μπροστινών ποδιών για να επικοινωνήσει ή να εξερευνήσει. Το Chin χρησιμοποιεί τα πόδια του σαν χέρια — αγγίζει αντικείμενα, σπρώχνει τον ιδιοκτήτη του για να πάρει προσοχή, και αλληλεπιδρά με τον περιβάλλοντα χώρο με τρόπο που θυμίζει έντονα γατίσια συμπεριφορά.
Αυτό το pawing, όπως αποκαλείται στη διεθνή βιβλιογραφία, δεν είναι εκπαιδευμένη κίνηση — είναι αυθόρμητο. Πολλοί ιδιοκτήτες αναφέρουν ότι τα Chins τους τους αγγίζουν με το πόδι για να ζητήσουν προσοχή, σαν να «χτυπούν την πόρτα» για επαφή. Η κίνηση είναι λεπτή, σχεδόν διστακτική — πολύ διαφορετική από το επίμονο, ενθουσιώδες σκαλίσιμο άλλων toy ράτσων.
Wash Face με Πόδια — Αυτοπεριποίηση
Αυτή ίσως η πιο γνωστή γατίσια συμπεριφορά του Japanese Chin: το πλύσιμο του προσώπου με τα μπροστινά πόδια. Ένα Chin που μόλις ήπιε νερό ή έφαγε θα ανυψώσει τα μπροστινά πόδια και θα περάσει τις «πατούσες» του επανειλημμένα πάνω στο πρόσωπό του, καθαρίζοντας εαυτό με τρόπο πανομοιότυπο με αυτόν μιας γάτας.
Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι τυχαία ούτε αποτέλεσμα παρακολούθησης γατών. Πρόκειται για εμφυτευμένο χαρακτηριστικό που επαναλαμβάνεται στη ράτσα ανεξαρτήτως του αν το ζώο έχει ποτέ έρθει σε επαφή με γάτα. Οι εκτροφείς το θεωρούν ένα από τα πιο αξιόπιστα «σήματα κατατεθέν» της ράτσας — εκείνο που κάνει τους ανθρώπους να γελούν και να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ένας σκύλος να φέρεται τόσο… γατίσια.
Independence Φύση
Το Japanese Chin δεν έχει την παρορμητική ανάγκη για συνεχή έγκριση που χαρακτηρίζει πολλές toy ράτσες. Είναι στοργικό, αλλά όχι αγχωδώς προσκολλημένο. Αν ο ιδιοκτήτης του είναι απασχολημένος, ένα Chin θα βρει μόνο του τι να κάνει — θα βολευτεί σε κάποιο σημείο του σπιτιού, θα παρατηρήσει τα πουλιά από το παράθυρο ή θα κοιμηθεί ήρεμα.
Αυτή η ανεξαρτησία είναι ανακουφιστική για ανθρώπους που ζουν σε ήρεμο ρυθμό και δεν θέλουν σκύλο που απαιτεί αδιάκοπη διάδραση. Ωστόσο, σημαίνει επίσης ότι το Chin δεν συγχωρεί εύκολα τις μακρές απουσίες — η ανεξαρτησία του δεν ισοδυναμεί με απάθεια. Χρειάζεται την παρουσία της οικογένειας, απλώς δεν τη διεκδικεί θορυβωδώς.
Quiet and Refined — Σιωπή και Εκλέπτυνση
Ένα Chin δεν γαβγίζει αδιάκοπα. Δεν τρέχει εκστασιασμένο γύρω-γύρω. Δεν απαιτεί δυνατά και επιτακτικά. Υπάρχει μια γαλήνη στον τρόπο ύπαρξής του που το ξεχωρίζει σχεδόν από κάθε άλλη μικρόσωμη ράτσα. Σε αυτό, επίσης, μοιάζει με γάτα: παρατηρεί, υπολογίζει, επιλέγει πότε θα κινηθεί και πότε θα μείνει ακίνητο.
Αυτή η σιωπηλή φύση ήταν ανέκαθεν εκτιμητέα από ανθρώπους που ζουν σε διαμερίσματα ή σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές. Το Chin δεν θα αφυπνίσει γείτονες, δεν θα δημιουργήσει σκηνές σε δημόσιους χώρους. Αντίθετα, θα συμπεριφερθεί με εκείνη την αξιοπρέπεια που του έχουν εμφυτεύσει αιώνες αυτοκρατορικής εκτροφής.
Δεν Στενοχωριέται Όπως Άλλα Toy Σκυλιά
Πολλές toy ράτσες — Chihuahua, Maltese, Yorkshire Terrier — έχουν φήμη υπερ-αγχωμένων σκύλων που δυσκολεύονται με αλλαγές, ξένους ή νέα περιβάλλοντα. Το Japanese Chin, χάρη στη γατίσια αυτονομία του, τα πηγαίνει συνήθως καλύτερα με τέτοιες καταστάσεις. Δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε τι που συμβαίνει γύρω του — παρατηρεί, αξιολογεί και αποφασίζει μόνο του αν κάτι αξίζει την προσοχή του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται κοινωνικοποίηση. Τα κουτάβια Chin που δεν εκτίθενται σε ποικίλα ερεθίσματα στους πρώτους μήνες μπορούν να γίνουν υπερβολικά επιφυλακτικά ή εύθικτα. Όμως ένα καλά κοινωνικοποιημένο Chin παρουσιάζει εμφανώς μεγαλύτερη ψυχική ισορροπία συγκριτικά με πολλές ομόλογές του ράτσες.
Συμπέρασμα
Το Japanese Chin δεν είναι απλώς «σαν γάτα» επειδή μοιάζει ή επειδή κάνει κάτι χαριτωμένο. Είναι γατίσιο σε βάθος: στη φιλοσοφία του, στη σχέση του με τον χώρο, στον τρόπο που επιλέγει τις αλληλεπιδράσεις του και που διαχειρίζεται τη μοναξιά. Για ανθρώπους που αγαπούν τις γάτες αλλά θέλουν έναν σκύλο — ή για ανθρώπους που αγαπούν τους σκύλους αλλά θαυμάζουν τη γατίσια ανεξαρτησία — το Chin αποτελεί ένα σπάνιο και ευτυχές συνδυαστικό εύρημα.
Σημαντική υπόμνηση: όπως κάθε βραχυκεφαλική ράτσα, το Japanese Chin αντιμετωπίζει ιδιαίτερες υγειονομικές προκλήσεις σχετικές με την αναπνοή. Πριν αποκτήσετε ένα, συμβουλευτείτε κτηνίατρο εξοικειωμένο με βραχυκεφαλικές ράτσες και βεβαιωθείτε ότι ο εκτροφέας πραγματοποιεί υγειονομικές εξετάσεις στα γεννήτορα ζώα.